Od 2016 roku w Kościele rzymskokatolickim decyzją Ojca Świętego Franciszka wspomnienie świętej Marii Magdaleny celebrowane jest w randze święta. Ponieważ liturgię Kościoła należy traktować jako uprzywilejowane narzędzie formowania wiernych, fakt podniesienia rangi tego dnia powinien mieć dla nas duże znaczenie: ma przypomnieć, jak ważną rolę odgrywają w Kościele kobiety.
Święta Maria Magdalena pochodziła z Magdali, miasta położonego nad Jeziorem Galilejskim. Ewangelista Łukasz przekazuje, że Jezus uwolnił ją od „siedmiu demonów” (Łk 8,2). Nie musi to oznaczać opętania w ścisłym znaczeniu – w języku biblijnym liczba siedem wyraża pełnię, dlatego opis wskazuje przede wszystkim na całkowite uwolnienie jej od mocy zła i rozpoczęcie nowego życia.
Po spotkaniu z Jezusem Maria Magdalena stała się jedną z Jego najwierniejszych uczennic. Wraz z innymi kobietami towarzyszyła Mu podczas publicznej działalności i wspierała Jego misję swoim majątkiem (Łk 8,1–3). Gdy większość uczniów uciekła po pojmaniu Jezusa, ona pozostała wierna. Była obecna pod krzyżem, uczestniczyła w złożeniu ciała Jezusa do grobu i skoro tylko minął szabat, przyszła namaścić Jego ciało.
To właśnie Marii Magdalenie Zmartwychwstały Chrystus ukazał się jako pierwszej. Rozpoznała Go dopiero wtedy, gdy zwrócił się do niej po imieniu: „Mario!”. Następnie Jezus polecił jej przekazać Apostołom wiadomość o swoim zmartwychwstaniu (J 20,11–18). Dzięki tej misji od starożytności nazywana jest „Apostołką Apostołów”.
Na tym kończą się informacje o Marii Magdalenie zawarte w Piśmie Świętym. Dalsze losy Marii Magdaleny są przedmiotem różnych tradycji.
Według najstarszej tradycji wschodniej pozostała w gronie pierwszych uczniów Chrystusa i głosiła Ewangelię. Miała później zamieszkać w Efezie razem ze św. Janem Apostołem i tam zakończyć życie. W Kościele wschodnim właśnie ta tradycja cieszy się największym autorytetem.
Od XI wieku na Zachodzie rozpowszechniła się natomiast tradycja prowansalska. Według niej Maria Magdalena wraz z Łazarzem, Martą i kilkoma innymi uczniami została wypędzona z Palestyny i bez żagli oraz wioseł dopłynęła łodzią do południowej Galii. Miała głosić Ewangelię w okolicach Marsylii, a ostatnie lata życia spędzić jako pustelnica w grocie Sainte-Baume. Po śmierci została pochowana w Saint-Maximin-la-Sainte-Baume. Opowieść ta odegrała wielką rolę w rozwoju średniowiecznej pobożności, jednak nie znajduje potwierdzenia w najstarszych źródłach i jest traktowana jako późna legenda.
W dniu święta Marii Magdaleny proponujemy lekturę homilii Augustyna z Hippony na temat spotkania Marii ze Zmartwychwstałym (całość homilii można znaleźć w Bibliotece patrystycznej portalu).
Z pism Ojców
Jezus jej mówi: nie dotykaj mnie, bowiem jeszcze nie wstąpiłem do mojego Ojca. Idź natomiast do moich braci i powiedz im: Wstępuję do Ojca mojego i Ojca waszego, Boga mojeo i Boga waszego. Jest w tych słowach coś, co krótko, ale uważnie musimy rozważyć. Jezus bowiem przy pomocy tej odpowiedzi nauczył kobietę, która Go rozpoznała i nazwała mistrzem, wiary: ten ogrodnik posiał w jej sercu, jak w swoim ogrodzie, ziarno gorczycy.
Co znaczy zatem: nie dotykaj mnie? I jakby ktoś pytał o powód tego zakazu, dodał: jeszcze bowiem nie wstąpiłem do mojego Ojca. Co to znaczy? Jeśli stojącego na ziemi nie dotyka się, to w jaki sposób może być dotykany przez ludzi siedzący w niebie? On przecież jeszcze zanim wstąpił, zaproponował uczniom, żeby Go dotykali, mówiąc, jak zaświadcza ewangelista Łukasz: Dotknijcie i zobaczcie, że duch nie ma ciała i kości, jak widzicie, że ja mam (Łk 24,39); albo kiedy powiedział do ucznia Tomasza: Podnieś tutaj swój palec, zobacz moje ręce, podnieś twoją rękę i włóż do mojego boku (J 20,27). Któż zatem będzie tak niedorzeczny, żeby mówić, że chciał być dotykany przez uczniów zanim wstąpił do Ojca, a przez kobiety nie chciał, chyba że dopiero wtedy, gdy wstąpi do Ojca? Lecz nie było tak, a jeśli ktoś zechce, może rozwiać te niemądre pomysły. Czytamy bowiem także o kobietach, że po zmartwychwstaniu, jeszcze zanim wstąpił do Ojca, dotykały one Jezusa, a między nimi była sama Maria Magdalena. Mateusz przecież opowiada, że ukazał im się Jezus mówiąc: Witajcie. One zaś zbliżyły się – mówi – i objęły Jego stopy i oddały Mu pokłon (Mt 28,9). Przez Jana zostało to pominięte, ale przez Mateusza opowiedziane. Pozostaje nam zatem odpowiedź, że w tych słowach kryje się jakiś znak: czy go znajdziemy, czy też wcale nie będziemy w stanie go znaleźć, nie możemy wątpić, że jednak tam jest. A zatem tak zostało powiedziane: nie dotykaj mnie, bowiem jeszcze nie wstąpiłem do Ojca mojego, aby został w tej kobiecie przedstawiony Kościół pochodzący z pogan, który w Chrystusa nie uwierzył, zanim nie wstąpił On do Ojca. Albo też Jezus chciał, by tak w Niego wierzono, to znaczy, tak chciał być duchowo dotykany, ponieważ On i Ojciec są jedno. Swoimi wewnętrznymi zmysłami w pewnym sensie wstępuje to Ojca ten człowiek, który takiego w Nim dokonuje postępu, że uznaje Go za równego Ojca: w innym przypadku nie dotyka poprawnie, czyli w innym przypadku nie wierzy w Niego poprawnie. Maria więc mogła tak wierzyć, że myślała, że nie jest równy Ojcu, ponieważ zabrania jej, gdy mówi: nie dotykaj mnie, czyli: nie wierz we Mnie w taki sposób, jak do tej pory umiałaś; nie skłaniaj swoich zmysłów do tego, czym ze względu na ciebie się stałem, i nie przystępuj do tego, przez co ty się stałaś. Jak bowiem, jeśli nie cieleśnie dotąd w Niego wierzyła, skoro opłakiwała Go jak człowieka? Jeszcze bowiem nie wstąpiłem, mówi, do Ojca mojego: wtedy mnie dotykasz, kiedy wierzysz we mnie jako równego Ojcu. Idź natomiast do moich braci i powiedz im: Wstępuję do Ojca mojego i do Ojca waszego. Nie mówi: Ojca naszego, bowiem inaczej jest mój, inaczej wasz; mój przez naturę, wasz przez łaskę. I do Boga mojego i Boga waszego. Nie mówi tu: do Boga naszego, a zatem także tu inaczej jest mój, inaczej wasz; Bóg mój pod tym względem, że i ja jestem człowiekiem, Bóg wasz, ludzi, między którymi ja jestem jako pośrednik.
Augustyn, Homilie na Ewangelię Jana, 121,3
Punkty do medytacji
Siłą chrześcijaństwa jest głębokie przekonanie, że Bóg przestał być niewidzialny, ale dzięki temu, że stał się człowiekiem można Go zobaczyć i dotknąć. Maria Magdalena należy do grona tych ludzi, którzy jako pierwsi dotykali Boga w ludzkim ciele i którzy po Jego śmierci i zmartwychwstaniu musieli nauczyć się „dotykać Go” inaczej. Augustyn widzi w spotkaniu Marii z Jezusem w ogrodzie lekcję dotykania Boga wiarą. Które z jego słów najbardziej przemawia do Ciebie?














