17 października Kościół wspominał świętego Ignacego Antiocheńskiego, biskupa z czasów ojców apostolskich, który poniósł śmierć męczeńską w Rzymie najprawdopodobniej w roku 107. Więcej na jego temat przeczytacie tutaj. W drodze do stolicy Cesarstwa Ignacy pisał listy do wspólnot Azji Mniejszej: wszystkie te pisma znajdziecie w naszej Bibliotece patrystycznej. W dniach po wspomnieniu wielkiego i sławnego męczeństwa biskupa z Syrii proponujemy lekturę fragmentów jego listów. Dziś kończymy zaczynamy lekturę listu do Polikarpa.
Z pism Ojców
Ignacy, zwany również Teoforem, do Polikarpa, biskupa Kościoła w Smyrnie, nad którym samym czuwa jako biskup Bóg Ojciec i Pan Jezus Chrystus — najserdeczniejsze pozdrowienia.
Z radością przyjmuję twoje oddanie Bogu, mocne jak niewzruszona skała, i gorąco Go wysławiam za to, że pozwolił mi ujrzeć twoje nieskazitelne oblicze. Obym dzięki tobie czerpał dobro w Bogu!
Proszę cię, mocą łaski, którą jesteś przyodziany: biegnij dalej z jeszcze większym zapałem i zachęcaj wszystkich, aby dostąpili zbawienia. Wypełniaj swoje zadanie z całą troską o ciało i ducha. Dbaj o jedność, od której nie ma nic lepszego. Podtrzymuj wszystkich, jak ciebie podtrzymuje Pan. Znoś wszystkich w miłości, jak zresztą czynisz (por. Ef 4,2).
Oddawaj się nieustannej modlitwie (por. 1 Tes 5,17). Proś o jeszcze większe rozeznanie, niż już posiadasz. Czuwaj i nie pozwól zasnąć swojemu duchowi. Rozmawiaj z każdym z osobna, kierując się usposobieniem zgodnym z Bogiem. Bierz na siebie słabości wszystkich jak wytrawny zawodnik. Im większy trud, tym większy zysk.
Jeśli kochasz tylko dobrych uczniów, nie masz w tym szczególnej zasługi (por. Łk 6,32). Raczej tych, którzy sprawiają najwięcej trudności, łagodnie doprowadzaj do posłuszeństwa. Nie każdą ranę leczy się tym samym plastrem. Gwałtowne ataki choroby łagodź chłodzącymi okładami.
We wszystkim bądź „roztropny jak wąż”, a zawsze „nieskazitelny jak gołębica” (por. Mt 10,16). Dlatego jesteś istotą cielesną i duchową, abyś umiał łagodnie obchodzić się z tym, co staje przed twoimi oczami. Proś zaś, aby sprawy niewidzialne zostały ci objawione. Wtedy niczego ci nie zabraknie i będziesz obfitował we wszelkie dary łaski.
Obecna chwila potrzebuje ciebie tak, jak sternicy potrzebują wiatrów, a człowiek miotany burzą — przystani, aby dotrzeć do Boga. Zachowuj trzeźwość jak zawodnik Boga. Nagrodą są niezniszczalność i życie wieczne, o czym i ty jesteś przekonany (por. 1 Kor 9,24–25).
Całym sobą oddaję się za ciebie, wraz z moimi kajdanami, które umiłowałeś.
Ignacy z Antiochii, List do Polikarpa 1-2














