W kolejnej części homilii, którą czytamy w tym tygodniu fragment po fragmencie, Jan Chryzostom przekłada zalecenie Jezusa, żeby każdego pozdrawiać słowami: „pokój wam!”, na konkretną praktykę. W liturgię Kościoła, w jego celebrację jest przecież wzajemne pozdrowienie się pokojem. Przeczytaj, co w homilii mówi na ten temat Jan Chryzostom.
Z pism Ojców
Tych rzeczy nie tylko słuchajmy, ale także je naśladujmy. Nie zostały one bowiem powiedziane wyłącznie do apostołów, lecz również do świętych, którzy przyszli po nich. Starajmy się więc stać godnymi ich przyjęcia. Albowiem stosownie do usposobienia tych, którzy przyjmują, pokój ten albo przychodzi, albo znów odchodzi. Skutek ten zależy nie tylko od odwagi tych, którzy nauczają, lecz także od godności tych, którzy ich przyjmują. Nie uważajmy za małą stratę tego, że nie dostępujemy takiego pokoju. O tym pokoju już dawno prorok głosił: „Jakże piękne są stopy zwiastunów pokoju.” (Iz 52,7; por. Rz 10,15) A chcąc wyjaśnić jego wartość, dodał: „Zwiastunów dóbr.” Także Chrystus ukazał wielkość tego pokoju, mówiąc: „Pokój zostawiam wam, pokój mój daję wam.” (J 14,27)
