W sobotę po uroczystości Najświętszego Serca Jezusa, Kościół rzymskokatolicki przeżywa w liturgii wspomnienie obowiązkowe Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny. Jak ten dzień przeżyć razem z Ojcami Kościoła, skoro dogmat o niepokalanym począciu Maryi, który stanowi fundament kultu Jej niepokalanego Serca, został ogłoszony dopiero 8 grudnia 1854 roku przez Piusa IX w konstytucji apostolskiej (często określanej także jako bulla) Ineffabilis Deus?
Na serce Maryi uwagę chrześcijan zwraca już Łukasz Ewangelista, który dwa razy mówi o tym, że zachowywała w nim i rozważała wszystkie „te sprawy” i „te wspomnienia” (Łk 2,19.51). On też przytacza proroctwo Symeona o mieczu, który przebije jej serce (Łk 2,35). Komentujący ten fragment Ewangelii Łukasza Orygenes (II wiek po Chrystusie) pisze o Maryi, że „przeczuwała, że są [słowa Jezusa] są czymś więcej niż słowami zwykłego człowieka i dlatego zachowywała je w swoim sercu nie jako słowa dwunastoletniego chłopca, lecz jako słowa Tego, który został poczęty z Ducha Świętego” (Homilie na Ewangelię Łukasza, 20).
