W minioną niedzielę (10 Niedziela Zwykła) Kościół rzymskokatolicki czytał fragment Ewangelii opowiadający o powołaniu Mateusza. Sięgamy dziś po kolejny fragment homilii Jana Chryzostoma na temat tej Ewangelii.
Z pism Ojców:
Skoro więc powołał Mateusza, zaraz też obdarzył go wielkim zaszczytem, zasiadając do jego stołu. W ten sposób chciał natchnąć go dobrą nadzieją na przyszłość i umocnić jego ufność. Nie po długim czasie bowiem uleczył jego wadę, lecz natychmiast.
I nie tylko z nim samym zasiadł do posiłku, lecz także z wieloma innymi. Właśnie to stawało się powodem oskarżeń przeciw Niemu, że nie odsuwa od siebie grzeszników. Ewangeliści nie przemilczają nawet takich zarzutów, lecz wiernie przekazują, jakich oszczerstw próbowano użyć przeciw Jego postępowaniu.
Celnicy zgromadzili się wokół Niego jako wokół człowieka należącego do ich świata. Mateusz bowiem, uradowany przyjściem Chrystusa, zaprosił ich wszystkich. Chrystus zaś posługiwał się wszelkimi sposobami leczenia dusz. Nie tylko wtedy, gdy nauczał, uzdrawiał lub odpierał napaści przeciwników, ale nawet podczas wspólnego posiłku prowadził ku poprawie tych, którzy trwali w błędzie. Uczy nas przez to, że każda chwila i każde zajęcie mogą przynieść duchowy pożytek.
A przecież pokarmy, które wówczas przed Nim stawiano, pochodziły zapewne z niesprawiedliwości i chciwości. Mimo to nie wzbraniał się ich spożywać, ponieważ owoc, który miał z tego wyniknąć, był daleko większy. Co więcej, dzielił dach i stół z ludźmi obciążonymi takimi winami. Taka bowiem jest powinność lekarza: jeśli nie zniesie bliskości chorych i ich zepsucia, nie zdoła uwolnić ich od choroby.
Niewątpliwie jednak narażał się przez to na złą opinię: najpierw dlatego, że jadł z celnikiem, następnie dlatego, że czynił to w domu Mateusza, a wreszcie dlatego, że otaczało Go wielu celników. Posłuchaj, jak Go z tego powodu znieważano:
„Oto żarłok i pijak, przyjaciel celników i grzeszników.”
Niech usłyszą te słowa wszyscy ci, którzy szukają dla siebie chwały przez posty i umartwienia. Niech pamiętają, że samego Pana nazwano „żarłokiem i pijakiem”, a On nie zawstydził się tymi obelgami ani nie zważał na nie, ponieważ pragnął dokonać dzieła, które sobie wyznaczył. I rzeczywiście je osiągnął. Celnik został przemieniony i stał się człowiekiem lepszym.
Abyś zaś wiedział, że wielka ta przemiana dokonała się właśnie dzięki temu, iż Chrystus zasiadł z nim do stołu, posłuchaj słów innego celnika — Zacheusza. Gdy usłyszał od Chrystusa: „Dziś muszę zatrzymać się w twoim domu”, radość dodała mu skrzydeł i zawołał: „Połowę mego majątku daję ubogim, a jeśli kogoś skrzywdziłem, zwracam poczwórnie.” Wówczas Jezus rzekł do niego: „Dziś zbawienie stało się udziałem tego domu.”
Tak wielka jest moc nauczania, gdy człowiek umie posługiwać się wszelkimi drogami prowadzącymi do dobra.
Ktoś jednak może zapytać: jak pogodzić to z nauką Pawła, który mówi: „Jeśli ktoś, nazywając się bratem, jest rozpustnikiem lub chciwcem, z takim nawet nie siadajcie do stołu”?
Po pierwsze, nie jest rzeczą pewną, czy Apostoł kieruje to polecenie również do nauczycieli Kościoła, czy raczej do wiernych w ogólności. Po wtóre, ci ludzie nie należeli jeszcze do grona doskonałych ani nawet do wspólnoty braci. Wreszcie sam Paweł nakazuje odsuwać się od takich dopiero wtedy, gdy pomimo otrzymanej łaski trwają nadal w dawnym postępowaniu. Tamci natomiast porzucili swe dawne życie i nawrócili się.
(Homilia XXX Jana Chryzostoma na Ewangelię Mateusza, 2)
Punkty do medytacji:
Warto zwrócić uwagę, że Jan Chryzostom patrzy na Jezusa jako konkrenty wzór postępowania. Czasem zdarza się myśleć o Panu przede wszystkim jako o Bogu, co sprawia, że Jego sposób myślenia i postępowania jawi się poza ludzkim zasięgiem. Jan Chryzostom przypomina, że człowieczeństwo Jezusa ma dla nas być wzrorem do naśladowania a nie podziwiania.
Jan zwraca uwagę na bliskość Jezusa wobec grzeszników, na Jego wolność od lęku czy pogardy wobec nich. Czy takiego samego spojrzenia na grzesznych ludzi uczę się od Jezusa?
Więcej tekstów Ojców
Jeśli chcesz przeczytać całość tej homilii, jest dostępna w Bibliotece patrystycznej tutaj.














