Rozpoczęliśmy lekturę homilii 81 Augustyna z Hippony, która wygłoszona została w czasie, gdy cały świat boleśnie przeżywał zdobycie i złupienie Rzymu przez Gotów pod wodzą Alaryka (tutaj znajdziesz więcej na ten temat). W pierwszej części biskup mówił o „zgorszeniach”, które siłą rzeczy pojawiają się jak długo żyjemy w tym świecie. W dalszej częście homilii padają następujące słowa.
Z pism Ojców
Powinniśmy więc zastanowić się, poszukać odpowiedzi i nauczyć się, jak mamy być ludźmi łagodnymi. To właśnie do tego prowadzą nas słowa Pisma Świętego, które przed chwilą przywołałem. Proszę więc, abyście przez chwilę uważnie mnie wysłuchali. Rzecz jest naprawdę wielkiej wagi: chodzi o to, abyśmy byli łagodni. Jest to szczególnie potrzebne w chwilach doświadczeń.
Nie każde bowiem cierpienie, jakie spotyka człowieka na tym świecie, jest zgorszeniem. Zastanówmy się więc, czym naprawdę jest zgorszenie.
Wyobraźmy sobie człowieka przygniecionego ciężarem nieszczęścia. Sam ucisk nie jest jeszcze zgorszeniem. Ucisku doświadczyli również męczennicy – byli prześladowani, lecz nie zostali pokonani. Dlatego bardziej strzeż się zgorszenia niż samego cierpienia. Cierpienie może cię przygnieść, ale zgorszenie może cię doprowadzić do upadku.
