Strona główna / Czytamy Ojców / Jest świat zły i jest świat dobry

Jest świat zły i jest świat dobry

Dziś ponownie sięgamy po Homilię 81 Augustyna z Hippony. W kolejnym fragmencie biskup pogłębia wyjaśnienia, co to znaczy być człowiekiem łagodnym.

Z pism Ojców

Usłyszeliśmy już na przykładzie Hioba, kim są ludzie łagodni. Spróbujmy teraz, jeśli potrafimy, ująć to w słowa. Łagodni są ci, którzy we wszystkim, co czynią dobrze, podobają się nie sobie, lecz jedynie Bogu; a we wszystkim, co ich spotyka złego, nie przestają ufać Bogu ani Go nie odrzucają.

Bracia, zwróćcie uwagę na tę zasadę, na tę miarę życia. Starajmy się do niej dorastać i wytrwale dążmy do jej wypełnienia. Cóż bowiem da nasze sadzenie i podlewanie, jeśli Bóg nie da wzrostu? „Ani ten, kto sadzi, jest czymś, ani ten, kto podlewa, lecz Bóg, który daje wzrost” (1 Kor 3,7).

Posłuchaj więc, jeśli chcesz być człowiekiem łagodnym, jeśli pragniesz, aby Bóg umocnił cię na dni utrapienia, jeśli miłujesz Jego Prawo, aby nie stać się ofiarą zgorszenia, lecz zaznać wielkiego pokoju, posiąść ziemię i cieszyć się pełnią pokoju. Posłuchaj, jeśli naprawdę chcesz być łagodny. Cokolwiek dobrego czynisz, nie szukaj w tym własnej chwały. Niech podoba ci się tylko Bóg. „Bóg bowiem pysznym się sprzeciwia, a pokornym daje łaskę” (Jk 4,6; por. 1 P 5,5). A kiedy spotyka cię cierpienie, nie odwracaj się od Boga i nie miej do Niego pretensji. Cóż więcej powiedzieć? „Tak postępuj, a będziesz żył” (Łk 10,28). Wówczas nie pochłoną cię dni utrapienia i unikniesz tego, o czym Pan powiedział: „Biada światu z powodu zgorszeń” (Mt 18,7). Ale któremu światu zostało wypowiedziane to „biada”? Temu, o którym Ewangelia mówi: „Świat Go nie poznał” (J 1,10). Nie, ale temu światu, o którym Apostoł pisze: „Bóg w Chrystusie pojednał świat ze sobą” (2 Kor 5,19).

Jest więc świat zły i jest świat dobry. Świat zły to wszyscy źli ludzie żyjący na świecie; świat dobry to wszyscy dobrzy. Podobnie mówimy o polu. Ktoś powie: „To pole jest pełne pszenicy”. Ktoś inny powie: „To pole jest pełne słomy”. I obaj mówią prawdę. Albo spójrzmy na drzewo. Jeden powie: „Jest pełne owoców”, drugi: „Jest pełne liści”. Obaj mają rację. Obfitość liści nie usuwa owoców, a obfitość owoców nie pozbawia drzewa liści. Jest pełne jednych i drugich. Lecz wiatr szuka czego innego niż ogrodnik: wiatr porywa liście, a ogrodnik zbiera owoce. Tak samo jest ze światem. Dlatego gdy słyszysz słowa: „Biada światu z powodu zgorszeń”, nie lękaj się. Miłuj Boże Prawo, a zgorszenie nie będzie miało nad tobą władzy.

Augustyn z Hippony, Homilia 81, 3

Punkty do medytacji

Na dwie rzeczy należy zwrócić uwagę w tym fragmencie: najpierw na zalecenie, żeby łagodnosć, o której mowa, rozumieć przede wszystkim jako szukanie Boga i Jego chwały, które będzie w nas źródłem pokoju, oraz na spostrzeżenie Augustyna o „dwojakości” świata, w którym jest to co dobre i to co złe. Dojrzałe przyjęcie rzeczywistości domaga się pokornej akceptacji takiej kondycji stworzenia. Piękny obraz pola i drzewa zasługuje na zapamiętanie.

Zostaw odpowiedź