W kolejnym fragmencie Mowy 105 (całość znajdziecie tutaj) Augustyn podaje bardzo ciekawą interpretację trzech chelbów, o które prosi kołatający do drzwi przyjaciela człowiek (zob. Łk 11,5-8). Zgodnie ze swoim przekonaniem, że każde słowo w Piśmie ma jakiś sens, biskup Hippony taką treść dostrzega w tych słowach Jezusa.
Z pism Ojców
Zwróć się więc do samego Pana, do Tego, który odpoczywa wraz ze swymi domownikami; kołacz modlitwą, proś, nalegaj (por. Łk 11,5–10). Nie jest On jak ów przyjaciel z przypowieści, który dopiero zmęczony natarczywością wstaje i daje. On chce dawać. Jeśli kołaczesz, a jeszcze nie otrzymałeś — kołacz dalej, bo On chce dawać. A jeśli zwleka z udzieleniem tego, co chce dać, czyni tak, aby przez oczekiwanie wzrosło twoje pragnienie i abyś nie zlekceważył tego, co otrzymałbyś zbyt łatwo. Kiedy zaś dojdziesz do trzech chlebów, to znaczy do poznania Trójcy i karmienia się Nią, będziesz miał zarówno to, czym sam możesz żyć, jak i to, czym możesz karmić innych. Nie obawiaj się więc przybysza, który przychodzi z drogi, lecz przyjmij go i uczyń z obcego domownikiem. I nie bój się, że zabraknie ci chleba. Ten chleb się nie wyczerpie — to raczej skończy się twój niedostatek.
Chlebem jest Ojciec, chlebem jest Syn i chlebem jest Duch Święty. Bóg Ojciec, Bóg Syn, Bóg Duch Święty. Wieczny Ojciec, współwieczny Syn, współwieczny Duch Święty. Niezmienny Ojciec, niezmienny Syn, niezmienny Duch Święty. Stwórcą jest Ojciec i Syn, i Duch Święty. Pasterzem i Dawcą życia jest Ojciec i Syn, i Duch Święty. Pokarmem i chlebem wiecznym jest Ojciec i Syn, i Duch Święty. Ucz się i nauczaj; żyj i karm innych. Bóg, który ci daje, nie może dać ci niczego lepszego niż samego siebie. Chciwcze, czego jeszcze szukasz? A jeśli prosisz o coś innego, cóż może ci wystarczyć, skoro nie wystarcza ci Bóg?
Punkty do medytacji
Oczywiście interpretacja Augustyna, który trzy chleby rozumie jako prawdę o Trójcy świętej, jest jedną z wielu możliwych. Tej treści nie znajdujemy w samej literze tekstu Pisma Świętego. Medytacja natchnionych pism jest jednak odczytaniem ich w naszym kontekście, a skoro słowa biskupa Hippony wypowiadane są w kontekście krytyki wiary chrześcijańskiej jako odpowiedzialnej za upadek Rzymu, jest zrozumiałe, że jej obrońcy tego rodzaju myśli przychodzą do głowy podczas lektury tej przypowieści. Dzięki temu i my możemy lepiej zrozumieć, że wiara w Trójcę jest istotą wiary Kościoła.
Na pewno także Ty spotykasz ludzi, którzy otwarcie lub nie stawiają jakieś zarzuty Kościołowi. Czy wtedy Twoja myśl biegnie – jak myśl Augustyna – do istoty religii chrześcijańskiej: do wiary w Trójcę świętą?













