Strona główna / Czytamy Ojców / Miłość jak chleb, wiara jak ryba

Miłość jak chleb, wiara jak ryba

Dziś sięgamy po kolejny fragment Mowy 105 Augustyna z Hippony, w którym znajdziemy kolejne cenne pouczenia skierowane nie tylko do chrześcijan mierzących się na początku V wieku po Chrystusie z zarzutami pogan, że ich wiara jest odpowiedzialna za upadek Rzymu, ale także do nas, żyjących dzisiaj.

Z pism Ojców

Potrzeba jednak, abyś miał miłość, wiarę i nadzieję, aby to, co otrzymujesz, mogło stać się dla ciebie słodkie. I właśnie te trzy rzeczy — wiara, nadzieja i miłość — również są darami Boga. Wiarę bowiem otrzymaliśmy od Niego, jak mówi Pismo: „Stosownie do miary wiary, jaką Bóg każdemu wyznaczył” (Rz 12,3). Nadzieję także otrzymaliśmy od Niego, do którego mówi się: „Ty dałeś mi nadzieję” (Ps 119[118],49). Od Niego otrzymaliśmy również miłość, o której powiedziano: „Miłość Boża rozlana jest w sercach naszych przez Ducha Świętego, który został nam dany” (Rz 5,5). Te trzy rzeczy różnią się jednak nieco między sobą, choć wszystkie są darami Boga. „Trwają bowiem te trzy: wiara, nadzieja i miłość; z nich zaś największa jest miłość” (1 Kor 13,13). W przypadku tamtych chlebów nie powiedziano natomiast, że któryś z nich jest większy od pozostałych. Po prostu poproszono o trzy chleby i trzy zostały dane (por. Łk 11,5–8).

Oto jednak kolejne trzy rzeczy: „Kto z was, gdy syn prosi go o chleb, poda mu kamień? Albo gdy prosi o rybę, czy poda mu węża? Albo gdy prosi o jajko, czy poda mu skorpiona? Jeśli więc wy, choć jesteście źli, umiecie dawać dobre dary swoim dzieciom, o ileż bardziej Ojciec wasz, który jest w niebie, da dobro tym, którzy Go proszą” (por. Mt 7,9–11; Łk 11,11–13).

Przyjrzyjmy się więc ponownie tym trzem rzeczom. Może kryją się w nich właśnie tamte trzy: wiara, nadzieja i miłość, z których największa jest miłość (por. 1 Kor 13,13). Weźmy zatem trzy rzeczy: chleb, rybę i jajko. Największy spośród nich jest chleb. Dlatego słusznie możemy rozumieć chleb jako miłość. Pan przeciwstawił mu kamień, ponieważ zatwardziałość jest przeciwieństwem miłości. Przez rybę rozumiemy wiarę. Pewien święty powiedział — i chętnie powtarzamy jego słowa: „Dobrą rybą jest pobożna wiara”. Ryba żyje pośród fal, a przecież fale jej nie łamią ani nie niszczą. Podobnie pobożna wiara żyje pośród pokus i burz tego świata: świat szaleje, a ona pozostaje nienaruszona. Zauważ teraz, że przeciwieństwem wiary jest wąż. Przez wiarę bowiem została poślubiona ta, do której mówi się w Pieśni nad Pieśniami: „Przyjdź z Libanu, oblubienico moja, przyjdź, przejdź od początku wiary” (por. Pnp 4,8 LXX). Dlatego właśnie jest oblubienicą, ponieważ początkiem zaślubin jest wiara. Oblubieniec składa bowiem obietnicę, a to, co zostało obiecane, przyjmuje się i zachowuje przez wiarę. Pan przeciwstawił więc rybie węża — wierze diabła. Dlatego Apostoł mówi do tej oblubienicy: „Poślubiłem was jednemu mężowi, aby przedstawić was Chrystusowi jako czystą dziewicę” (2 Kor 11,2). I dalej: „Obawiam się jednak, żeby jak wąż swoją przebiegłością zwiódł Ewę, tak i wasze umysły nie zostały odwiedzione od czystości, która jest w Chrystusie” (2 Kor 11,3), to znaczy od czystości, która jest w wierze w Chrystusa. Apostoł mówi bowiem również, aby „Chrystus przez wiarę zamieszkał w waszych sercach” (Ef 3,17). Niech więc diabeł nie niszczy wiary, niech nie pożera ryby.

Augustyn z Hippony, Mowa 105, 4

Punkty do medytacji

Nie tylko Augustyn ma tę sprawność, że czytając jeden fragment Pisma biegnie myślą i łączy go z innym. Tak Pisma święte czytali Ojcowie przekonani, że choć za natchnione uważa się wiele różnych ksiąg, wszystkie razem są narzędziem, którym posługuje się Bóg dla naszego pouczenia. Nic więc dziwnego, że nie ogranicza się do tekstu wyznaczonego przez liturgię (komentuje przypowieść z Łk 11, 5-8), ale zagląda dalej i pozwala, żeby święty tekst kształtował jego sposób myślenia. Trzy chleby stają się teraz trzema darami, które Ojciec da proszącym: chlebem, rybą, jajkiem. Trójca, którą Augustyn dostrzegł w obrazie trzech chlebów, domaga się z kolei wiary, nadziei i miłości. Przyglądaj się uważnie, jaki sposób myślenia stoi za słowami mowy Augustyna z Hippony, aby od Ojca Kościoła czerpać nie tylko treść – jak czerpiemy ją z encykopedii – ale żeby również przyswajać jego metodę obcowania ze świętymi Pismami w celu poszukiwania odpowiedzi.

Warto też zapamiętać piękną interpretację chelba jako miłości, któremu przeciwstawiony jest kamień, czyli zatwardziałość serca, oraz ryby jako wiary, której przeciwstawia się węża automatycznie kojarzonego z diabłem, wrogiem naszej wiary.

Zostaw odpowiedź