Strona główna / Czytamy Ojców / Stworzenie: nie tak dobre i nie tak trwałe jak Stwórca

Stworzenie: nie tak dobre i nie tak trwałe jak Stwórca

Przeczytaliśmy, kawałek po kawałku – zgodnie z zasadą „nulla dies sine riga” – dwa pierwsze rozdziały traktatu teologicznego Fulgencjusza z Ruspe „O wierze do Piotra” (można je znaleźć w Bibliotece patrystycznej). Dziś przechodzimy do trzeciego rozdziału, w którym biskup wykłada wiarę Kościoła na temat stworzenia.

Z pism Ojców

Przede wszystkim uznaj, że każde stworzenie, które nie jest Trójjedynym Bogiem, zostało stworzone z niczego przez świętą Trójcę, która jest jedynym, prawdziwym i wiecznym Bogiem. Tak więc wszystko w niebiosach i na ziemi, zarówno byty widzialne jak i niewidzialne, czy Trony, czy Panowania, czy Zwierzchności czy Moce są dziełem i stworzeniem świętej Trójcy, która jest jedynym Bogiem, Stwórcą wszelkiej rzeczy i Panem, wiecznym, wszechmogącym, sprawiedliwym i dobrym. On z natury posiada to, że istnieje zawsze i w żaden sposób nie może się zmienić.

On, będąc Bogiem, który zawsze istnieje bez początku, jako że jest dobry w stopniu najwyższym, udzielił rzeczom, które uczynił tego, żeby istniały jako dobre. Jednak nie są tak dobre, jak dobry jest Stwórca wszelkiego dobra, który nie tylko jest dobry w stopniu najwyższym, ale jest dobrem największym i niezmiennym, jest dobrem wiecznym, nie ma w Nim żadnej słabości, bowiem nie został stworzony z niczego i nie ma w Nim żadnego rozwoju, bowiem nie ma początku. Natomiast natury uczynione przez Boga podlegają rozwojowi, ponieważ mają początek swojego istnienia. Mogą też upaść, ponieważ uczynione zostały z niczego. Do upadku prowadzi je ich początkowa kondycja, do rozwoju zaś pociągane są działaniem Stwórcy.

Po tym więc przede wszystkim rozpoznajemy naturalną i nie mającą początku wieczność Trójcy, będącej prawdziwym Bogiem, że wszystko co uczynił, aby zaczęło istnieć, nie jest pozbawione możliwości powrotu do nieistnienia. W tym zaś dostrzegamy Jego wszechmoc, że z niczego uczynił wszystkie stworzenia widzialne i niewidzialne, czyli cielesne i duchowe. Sama różnorodność tych natur wskazuje na dobroć i wszechmoc Stwórcy. Gdyby bowiem nie był wszechmocny, nie stworzyłby jedną i tą samą potęgą bytów wzniosłych i małych, a gdyby nie był dobry, nie udzieliłby siebie także niższym bytom, którymi rządzi.   

Fulgencjusz z Ruspe, O wierze do Piotra, 25

Punkty do medytacji

Rozważanie o Bogu nie może ograniczać się tylko do Boga, bo Jego pierwszym imieniem jest Stwórca, ten, który coś robi, który działa, który tworzy. O tym zawsze musimy pamiętać, że Bóg chrześcijan nie jest jakimś absolutnym bytem istniejącym dla samego siebie, ale jest zaangażowany w nasz świat, który od Niego pochodzi.

Trony, Panowania, Zwierzchności, Moce to określenia, które znajdujemy także na kartach Pisma Świętego oraz w tak zwanej literaturze międzytestamentalnej. Określa się nimi potęgi duchowe, aniołów, które w wielu systemach religijnych otaczane są szacunkiem czy kultem wręcz boskim. Kościół od początku wylicza te potęgi w jednym szeregu ze wszystkimi innymi stworzeniami. Wiara chrześcijańska tylko rzeczywistość opisaną przez Fulgencjusza we wcześniejszych rozdziałach: Ojca, Syna i Ducha wyznaje jako Boga – wszystko inne jest stworzeniem.

Zostaw odpowiedź