W sierpniu w ramach cyklu „Czytamy Ojców” sięgamy po homilie świętego Augustyna związane z jednym z najbardziej tragicznych wydarzeń starożytności: ze zdobyciem i splądrowaniem Rzymu przez Gotów pod wodzą Alaryka (tę historię przybliżamy tutaj). Zaczęliśmy od Homilii 81 (całą homilię znajdziecie w Bibliotece patrystycznej). Dziś kolejny fragment.
Z pism Ojców
Ktoś jednak zapyta: Jak więc rozumieć słowa: „Każdy człowiek jest kłamcą”? (Ps 116[115],11; por. Rz 3,4). Czyż ty sam nie jesteś człowiekiem? Odpowiedz szybko – i zgodnie z prawdą: Obym nie pozostał jedynie człowiekiem, abym nie był kłamcą.
Posłuchajcie bowiem, co mówi Pismo: „Bóg spojrzał z nieba na synów ludzkich, aby zobaczyć, czy jest ktoś rozumny, kto szuka Boga. Wszyscy zbłądzili, razem stali się zepsuci; nie ma nikogo, kto czyni dobro, nie ma ani jednego” (Ps 14[13],2–3; por. Ps 53[52],3–4; Rz 3,10–12). Dlaczego tak się stało? Ponieważ ludzie pozostali jedynie synami ludzkimi. Lecz aby wyrwać ich z nieprawości, odkupić, uleczyć i przemienić, Bóg „dał im moc, aby się stali dziećmi Bożymi” (J 1,12).
Cóż więc w tym dziwnego? Dopóki byliście tylko synami ludzkimi, byliście jedynie ludźmi – a więc byliście kłamcami, bo „każdy człowiek jest kłamcą” (Ps 116[115],11; por. Rz 3,4). Lecz przyszła do was łaska Boża i dała wam moc, abyście stali się dziećmi Bożymi.
Posłuchajcie głosu Ojca, który mówi: „Ja rzekłem: Bogami jesteście i wszyscy jesteście synami Najwyższego” (Ps 82[81],6). Jeżeli więc ktoś pozostaje tylko człowiekiem, tylko synem ludzkim, a nie jest synem Najwyższego, wtedy słowa: „Każdy człowiek jest kłamcą” odnoszą się do niego. Jeśli jednak stał się dzieckiem Bożym, jeśli został odkupiony łaską Zbawiciela, nabyty drogocenną krwią Chrystusa, odrodzony z wody i Ducha (por. J 3,5; 1 P 1,18–19) oraz przeznaczony do dziedzictwa nieba, to naprawdę jest dzieckiem Boga. Dlatego właśnie Pismo może powiedzieć o takich ludziach: „Bogami jesteście.” (Ps 82[81],6)
Cóż więc ma jeszcze wspólnego z tobą kłamstwo? Adam był tylko człowiekiem. Chrystus natomiast jest Bogiem, który stał się człowiekiem, Stwórcą całego stworzenia. Adam był człowiekiem. Chrystus jest człowiekiem jako Pośrednik między Bogiem a ludźmi, a zarazem Jednorodzonym Synem Ojca – prawdziwym Bogiem i prawdziwym człowiekiem (por. 1 Tm 2,5; J 1,14.18). Ty byłeś daleko od Boga jako człowiek, a Bóg wydawał się daleki od człowieka. Dlatego pomiędzy Bogiem a człowiekiem stanął Bóg-Człowiek. Rozpoznaj więc Chrystusa i przez Jego człowieczeństwo wstępuj ku Bogu.
Punkty do medytacji
W wierze chrześcijańskiej mówienie o tym, że jesteśmy dziećmi Bożymi, może pozostać tylko pustym słowem, a może stać się podstawą zupełnie nowego sposobu przeżywania swojego człowieczeństwa. Często zdanie „jestem tylko człowiekiem” jest usprawiedliwieniem naszych słabości i grzechów – i o tym mówi Augustyn przywołując zdanie z Pisma Świętego: „każdy człowiek jest kłamcą”. Od czasu Wcielenia jednak bycie człowiekiem oznacza także bycie synem Bożym i do takiego spojrzenia na własną naturę nakłania nas święty Augustyn. Zastanów się właśnie nad tym przy okazji lektury tego fragmentu, jak postrzegasz swoje zwykłe bycie człowiekiem… Czy widzisz, że wszystko co ludzkie w Twoim życiu jest równocześnie boskie?














