Strona główna / Czytamy Ojców / Ignacy z Antiochii: nie idźcie za tymi, którzy powodują rozłam

Ignacy z Antiochii: nie idźcie za tymi, którzy powodują rozłam

17 października Kościół wspominał świętego Ignacego Antiocheńskiego, biskupa z czasów ojców apostolskich, który poniósł śmierć męczeńską w Rzymie najprawdopodobniej w roku 107. Więcej na jego temat przeczytacie tutaj. W drodze do stolicy Cesarstwa Ignacy pisał listy do wspólnot Azji Mniejszej: wszystkie te pisma znajdziecie w naszej Bibliotece patrystycznej. W dniach po wspomnieniu wielkiego i sławnego męczeństwa biskupa z Syrii proponujemy lekturę fragmentów jego listów. Dziś rozpoczynamy lekturę Listu do Filadelfian.

Z pism Ojców

Ignacy, zwany również Teoforem, do Kościoła Boga Ojca i Pana Jezusa Chrystusa w Filadelfii w Azji: obdarzonego miłosierdziem, utwierdzonego w zgodzie pochodzącej od Boga, niezachwianie radującego się męką naszego Pana i dzięki pełni miłosierdzia przekonanego o Jego zmartwychwstaniu.

Pozdrawiam was w krwi Jezusa Chrystusa. Jesteście moją wieczną i trwałą radością, zwłaszcza gdy pozostajecie zjednoczeni z biskupem oraz towarzyszącymi mu prezbiterami i diakonami. Zostali oni ustanowieni zgodnie z zamysłem Jezusa Chrystusa, a On według swojej woli umocnił ich przez Ducha Świętego.

Dowiedziałem się, że wasz biskup otrzymał posługę dla dobra wspólnoty nie z własnej inicjatywy ani od ludzi, ani z pragnienia próżnej chwały, lecz dzięki miłości Boga Ojca i Pana Jezusa Chrystusa (por. Ga 1,1).

Zdumiewa mnie jego łagodność. Milcząc, potrafi zdziałać więcej niż ci, którzy wypowiadają próżne słowa.

Jest bowiem zestrojony z przykazaniami jak lira ze swoimi strunami. Dlatego moja dusza wysławia jego oddanie Bogu. Przekonałem się, że jest ono pełne cnoty i dojrzałe, niezachwiane i wolne od gniewu, przeniknięte łagodnością żywego Boga.

Jako dzieci światła prawdy unikajcie więc rozłamów i złych nauk (por. Ef 5,8; 1 Tes 5,5). Gdzie jest pasterz, tam podążajcie za nim jak owce (por. J 10,4).

Wielu bowiem wilków, udających godnych zaufania, zwodzi zgubną przyjemnością tych, którzy biegną ku Bogu (por. Mt 7,15). W waszej jedności nie znajdą jednak dla siebie miejsca.

Unikajcie szkodliwych roślin, których Jezus Chrystus nie uprawia, ponieważ nie zasadził ich Ojciec (por. Mt 15,13). Nie piszę tego dlatego, że znalazłem wśród was rozłam — przeciwnie, znalazłem oczyszczenie od niego.

Ci bowiem, którzy należą do Boga i Jezusa Chrystusa, pozostają przy biskupie. Także ci, którzy się nawrócą i powrócą do jedności Kościoła, będą należeć do Boga i żyć według Jezusa Chrystusa.

Nie łudźcie się, moi bracia: kto idzie za człowiekiem wywołującym rozłam, nie odziedziczy królestwa Bożego (por. 1 Kor 6,9–10; Ga 5,19–21). Kto zaś kieruje się obcą nauką, ten nie uznaje męki Chrystusa.

Starajcie się więc uczestniczyć w jednej Eucharystii. Jedno bowiem jest ciało naszego Pana Jezusa Chrystusa i jeden kielich, który jednoczy nas w Jego krwi (por. 1 Kor 10,16–17). Jeden jest ołtarz, podobnie jak jeden biskup wraz z gronem prezbiterów i diakonami, moimi współsługami. Dzięki temu wszystko, co czynicie, będzie zgodne z wolą Boga.

Moi bracia, moje serce przepełnia miłość do was. Z wielką radością staram się zapewnić wam bezpieczeństwo — a właściwie nie ja, lecz Jezus Chrystus. Nosząc dla Niego kajdany, tym bardziej odczuwam bojaźń, ponieważ nie osiągnąłem jeszcze dojrzałości.

Wasza modlitwa do Boga pomoże mi jednak ją osiągnąć, abym otrzymał udział przeznaczony mi dzięki miłosierdziu. Szukam schronienia w Ewangelii jak w ciele Jezusa, a w apostołach — jak w gronie prezbiterów Kościoła.

Miłujmy także proroków. Oni również głosili to, co prowadzi do Ewangelii, w Chrystusie pokładali nadzieję i Jego oczekiwali. Wierząc w Niego, zostali zbawieni i trwali w jedności z Jezusem Chrystusem.

Są to święci godni miłości i podziwu. Sam Jezus Chrystus dał o nich świadectwo i zostali włączeni w Ewangelię naszej wspólnej nadziei.

Ignacy z Antiochii, List do Filipian, 1-5

Tagi:

Zostaw odpowiedź