28 czerwca wypada w tym roku w niedzielę, dlatego w liturgii Kościoła nie wspominamy świętego Ireneusza z Lyonu. Archidiecezja Lyońska (Francja) będzie musiała to wspomnienie, które w ich Kościele jest własną uroczystością, przenieść na inny dzień, gdyż w ich przypadku wspomnienie świętego biskupa z II wieku nie może tak po prostu przepaść, bo wypadło w niedzielę. Również portal poświęcony Ojcom Kościoła musi dzień wspomnienia Ireneusza uszanować.
Przyszedł na świat około 130 roku prawdopodobnie w Smyrnie (dzisiejszy Izmir w Turcji). Biskupem Smyrny, którego nauczanie wprowadzało Ireneusza w życie chrześcijańskie, był Polikarp, który Ewangelię otrzymał od Jana Apostoła i zaświadczył o niej śmiercią męczeńską w 156 roku. Ireneusz w czasie tych prześladowań przeniósł się do europejskiej Galii i zamieszkał w ówczesnym Lugdunum, czyli dzisiejszym Lyonie.
W 177 roku, za panowania Marka Aureliusza wybuchły prześladowania chrześcijan w Galii, ale w ich czasie Ireneusz, który był wówczas prezbiterem, przebywał w Rzymie jako poseł swojej wspólnoty u Eleuteriusza, biskupa rzymskiego. Przekazał mu list w sprawie ruchu montanistów, który z terenów Azji Mniejszej rozlewał się także w Galii. Ta misja uchroniła Ireneusza przed męczeńską śmiercią, która spotkała wielu jego współbraci, w tym biskupa Potyna z Lugdunum. Gdy wrócił z Rzymu, Kościół powierzył mu urząd biskupa. Skupił się w tym czasie na odbudowie wspólnoty chrześcijańskiej po prześladowaniach oraz umacnianiu jedności między Kościołami.
Następne dekady życia spędza sprawując urząd biskupa Lyonu i poświęcając się działalności pisarskiej. Najważniejszym jego dziełem jest pismo „Przeciw herezjom” (Adversus Haereses), broniące jedności wiary przed gnostycyzmem i jedności Kościoła wobec zagrożenia rozbiciem chrześcijańśtwa na małe, niezależne wspólnoty. Opracował również traktat „Demonstratio Apostolicae Praedicationis” będący jednym z najstarszyc zachowanych katechizmów chrześcijańskich.
Punkty do medytacji
Życie Ireneusza i jego sposób myślenia jasno pokazują, co jest istotą chrześcijaństwa: jedność. Urodzony w Azji stał się częścią, a potem przywódcą Kościoła w Europie. Zmieniając własny zwyczaj sprawowania Wielkanocy stawał w obronie tych, którzy pozostali przy dawnym zwyczaju. O jedność i pojednanie walczył słowem, nauką i działaniem. Czy mając za mistrza Jezusa i za ojca Ireneusza uczymy się takiej postawy.
