Historia jest nauczycielką życia. Co prawda słynny Marek Tuliusz Cyceron w dialogu „O mówcy” kazał swojemu bohaterowi powiedzieć zdecydowanie więcej – że jest ona także „świadkiem epok, światłem prawdy, życiem pamięci i zwiastunem tego, co dawne”[1] – ale z tej listy zalet na pierwsze miejsce wysunęła się właśnie ta, która przypomina, że historia tworzy nasze życie tu i teraz. Skąd pochodzimy determinuje to, kim jesteśmy. To, co ma miejsce dziś, wyrasta z tego, co się działo wczoraj. Związek między przeszłością a teraźniejszością jest oczywisty. Problem jednak w tym, że historia to nie do końca to, co się wydarzyło, a między „przeszłością” a „historią” nie zachodzi tożsamość.
Historia: fakty czy opowieść?
