Sięgamy po traktat „O wierze do Piotra” Fulgencjusza z Ruspe, żeby przeczytać go kawałek po kawałku w ciągu najbliższych dni. Wczoraj był Prolog, dziś początek I rozdziału.
Z pism Ojców
Rozdział I
3. Gdziekolwiek więc się znajdziesz, pamiętaj, że zostałeś ochrzczony – zgodnie z ustanowieniem naszego Zbawiciela – w jedno imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Przede wszystkim i bez najmniejszej wątpliwości wyznawaj całym sercem, że Bóg Ojciec, Bóg Syn i Bóg Duch Święty, czyli święta i niewysłowiona Trójca, są jednym Bogiem w jednej naturze. O Nim mówi Księga Powtórzonego Prawa: „Słuchaj, Izraelu, Pan, Bóg nasz, Pan jest jeden” (Pwt 6,4), a także: „Pana, Boga swego, będziesz się bał, Jemu będziesz służył” (Pwt 6,13).
Skoro zaś powiedzieliśmy, że tym jednym, prawdziwym Bogiem nie jest sam Ojciec ani sam Syn, ani sam Duch Święty, lecz zarazem Ojciec, Syn i Duch Święty, trzeba się wystrzegać błędu przeciwnego. Głosząc zgodnie z prawdą, że Ojciec, Syn i Duch Święty są jednym Bogiem ze względu na jedność natury, nie wolno nam utrzymywać ani wierzyć, że Ojciec jest zarazem Synem lub Duchem Świętym, że Syn jest Ojcem lub Duchem Świętym, ani że Duch Święty jest – jako osoba – Ojcem lub Synem. Taka wiara jest bowiem całkowicie bezbożna.
4. Wiara, którą z Bożego natchnienia przyjęli święci patriarchowie i prorocy przed wcieleniem Syna Bożego, którą następnie święci Apostołowie usłyszeli od samego Pana żyjącego w ciele, a pouczeni przez Ducha Świętego nie tylko głosili słowem, lecz także przekazali dla zbawiennego pouczenia przyszłych pokoleń w swoich pismach, wyznaje jednego Boga w Trójcy: Ojca, Syna i Ducha Świętego.
Nie ma jednak prawdziwej Trójcy, jeśli Ojcu, Synowi i Duchowi Świętemu przypisuje się jedną i tę samą osobę. Gdyby bowiem Ojciec, Syn i Duch Święty byli jedną osobą, tak jak są jedną naturą, nie byłoby podstaw, by mówić o prawdziwej Trójcy. Z drugiej strony, gdyby różnili się między sobą naturą tak, jak różnią się osobami, istniałaby wprawdzie Trójca, lecz nie byłby to jeden Bóg.
Ponieważ jednak prawdą o jedynym, prawdziwym Bogu jest zarówno to, że jest On jeden w naturze, jak i to, że istnieje jako Trójca osób, dlatego wyznajemy Boga jednego w naturze i troistego w osobach. Dzięki jedności natury cały Ojciec jest w Synu i Duchu Świętym, cały Syn w Ojcu i Duchu Świętym, a cały Duch Święty w Ojcu i Synu. Żaden z Nich nie istnieje poza pozostałymi, ponieważ żaden nie poprzedza drugiego wiecznością, nie przewyższa Go wielkością ani mocą.
Ojciec, ze względu na jedność natury Bożej, nie jest ani wcześniejszy, ani większy od Syna i Ducha Świętego. Także wieczność i nieskończoność Syna nie wyprzedzają ani nie przewyższają wieczności i nieskończoności Ducha Świętego, jak gdyby były od nich wcześniejsze lub większe. Jak więc Syn nie jest późniejszy ani mniejszy od Ojca, tak również Duch Święty nie jest późniejszy ani mniejszy od Syna.
Wieczne i bez początku jest bowiem zrodzenie Syna z natury Ojca, a wieczne i bez początku jest pochodzenie Ducha Świętego z natury Ojca i Syna. Dlatego słusznie wierzymy i wyznajemy, że trzy Osoby są jednym Bogiem, ponieważ jedna jest Ich wieczność, jedna nieskończoność i jedna Boska natura.
Punkty do medytacji
Pewne sprawy trzeba zapamiętać „jak amen w pacierzu”, bo w poprawności wiary nie tylko chodzi o poszczególne prawdy, ale o ich porządek. Traktat o wierze przedstwia nie tylko poszczególne artykuły wiary, ale pokazuje jak Fulgencjusz z Ruspe, a także inni Ojcowie je porządkowali. Tak jak wśród przykazań Kościoła pierwszym jest miłość, tak wśród prawd Kościoła pierwszą nie jest po prostu, że wierzymy w Boga, ale wiara w Trójcę, w Boga Trójjedynego.
Wiara w Trójcę nie jest prosta. Można wierzyć w Trójcę błędnie. Czy Twoja wiara w Trójcę jest na pewno wiarą Kościoła?














