Strona główna / Czytamy Ojców / Ignacy z Antiochii do Polikarpa: Razem się trudźcie, razem walczcie, razem biegnijcie, razem cierpcie

Ignacy z Antiochii do Polikarpa: Razem się trudźcie, razem walczcie, razem biegnijcie, razem cierpcie

17 października Kościół wspominał świętego Ignacego Antiocheńskiego, biskupa z czasów ojców apostolskich, który poniósł śmierć męczeńską w Rzymie najprawdopodobniej w roku 107. Więcej na jego temat przeczytacie tutaj. W drodze do stolicy Cesarstwa Ignacy pisał listy do wspólnot Azji Mniejszej: wszystkie te pisma znajdziecie w naszej Bibliotece patrystycznej. W dniach po wspomnieniu wielkiego i sławnego męczeństwa biskupa z Syrii proponujemy lekturę fragmentów jego listów. Dziś kończymy lekturę Listu do Polikarpa.

Z pism Ojców

Trzymajcie się biskupa, aby i Bóg otaczał was opieką. Oddaję swoje życie za tych, którzy są posłuszni biskupowi, prezbiterom i diakonom. Obym razem z nimi otrzymał swój udział u Boga!

Razem się trudźcie, razem walczcie, razem biegnijcie, razem cierpcie, razem udawajcie się na spoczynek i razem wstawajcie — jako zarządcy, współpracownicy i słudzy Boga.

Starajcie się podobać Temu, pod którego rozkazami służycie i od którego otrzymujecie żołd (por. 2 Tm 2,4). Niech nikt z was nie okaże się dezerterem.

Niech chrzest będzie waszym uzbrojeniem, wiara — hełmem, miłość — włócznią, a wytrwałość — pełną zbroją (por. Ef 6,11–17; 1 Tes 5,8). Wasze czyny niech będą odkładanym przez was kapitałem, abyście otrzymali należną zapłatę.

Bądźcie więc wobec siebie cierpliwi i łagodni, jak Bóg jest wobec was. Obym zawsze mógł czerpać od was dobro!

Otrzymałem wiadomość, że dzięki waszej modlitwie Kościół w Antiochii Syryjskiej cieszy się pokojem. Nabrałem więc otuchy i uwolniłem się od troski, powierzając ją Bogu. Obym tylko przez męczeństwo dotarł do Niego i przy waszym zmartwychwstaniu okazał się uczniem Chrystusa!

Polikarpie, tak obficie obdarzony Bożym błogosławieństwem, powinieneś zwołać zgromadzenie godne Boga i wybrać kogoś, kogo bardzo miłujecie i kto jest niestrudzony — człowieka, którego można nazwać Bożym posłańcem.

Uznajcie go za godnego udania się do Syrii, aby ku chwale Boga dał tam świadectwo waszej niestrudzonej [miłości].

Chrześcijanin nie rozporządza sam sobą, lecz oddaje się do dyspozycji Boga (por. 1 Kor 6,19–20). Gdy doprowadzicie to przedsięwzięcie do końca, będzie ono dziełem Boga i waszym.

Ufam łasce Boga i wierzę, że jesteście gotowi do czynienia dobra, które Mu przystoi. Znając wasze gorliwe oddanie prawdzie, ograniczyłem swoją zachętę do kilku słów.

Nie mogłem napisać do wszystkich Kościołów, ponieważ zgodnie z wolą Boga muszę nagle odpłynąć z Troady do Neapolu. Ty więc, znając Boży zamysł, napisz do Kościołów leżących na dalszej drodze, aby i one uczyniły to samo.

Te, które mogą, niech wyślą posłańców, pozostałe zaś — listy za pośrednictwem ludzi wysłanych przez ciebie. W ten sposób zyskacie chwałę dzięki dziełu o wiecznej wartości. Jesteś godny podjąć się tego zadania.

Pozdrawiam wszystkich po imieniu, a także żonę Epitroposa wraz z całym jej domem i dziećmi. Pozdrawiam mojego umiłowanego Attalosa.

Pozdrawiam również tego, który zostanie uznany za godnego podróży do Syrii. Niech łaska zawsze będzie z nim i z Polikarpem, który go posyła.

Modlę się, abyście zawsze trwali mocni w naszym Bogu, Jezusie Chrystusie. Pozostańcie w Nim zjednoczeni z Bogiem i biskupem.

Pozdrawiam Alke, której imię jest mi tak drogie.

Trwajcie mocni w Panu.

Ignacy z Antiochii, List do Polikarpa 6-8

Tagi:

Zostaw odpowiedź