Strona główna / Czytamy Ojców / Jak się uratować przed potępieniem?

Jak się uratować przed potępieniem?

Kolejny fragment tekstu Fulgencjusza przynosi tym razem jego przemyślenia na temat naszej wolnej woli: skąd ona pochodzi? jak z niej korzystać? co, jeśli użyjemy jej źle…

Z pism Ojców

Bóg wyraźnie ukazuje również, że początek dobrej woli i dobrej myśli nie rodzi się w człowieku z niego samego, lecz jest przygotowywany i udzielany przez Boga. Ani bowiem diabeł, ani żaden z jego aniołów, odkąd za winę związaną z jego upadkiem zostali strąceni w te niższe ciemności, nie mógł i nie będzie mógł odzyskać dobrej woli.

Gdyby natura ludzka, po tym jak odwróciła się od Boga i utraciła dobroć woli, mogła ponownie odzyskać ją sama z siebie, w znacznie większym stopniu zdolność tę posiadałaby natura anielska. Im mniej bowiem obciąża ją ciężar ziemskiego ciała, tym bardziej powinna być wyposażona w taką możliwość.

Bóg ukazał jednak, skąd ludzie otrzymują dobrą wolę, którą aniołowie utracili w taki sposób, że po jej utracie nie mogą już ponownie jej posiadać.

Ponieważ dobra wola, dzięki łasce Bożej, jest godna nagrody wiecznego szczęścia, a nieprawość anielska i ludzka nie powinna pozostać bezkarna, zgodnie z regułą wiary katolickiej wiernie oczekujemy przyjścia Syna Bożego, który ukarze wszystkich grzesznych aniołów oraz osądzi ludzi żywych i umarłych. Święty Piotr zaświadcza bowiem, że Bóg „aniołom, którzy zgrzeszyli, nie przebaczył, lecz strąciwszy ich do mrocznych więzień piekła, wydał ich, aby byli zachowani na sąd i karę” (2 P 2,4). O sądzie nad żywymi i umarłymi święty Paweł mówi natomiast: „Zaklinam cię wobec Boga i Chrystusa Jezusa, który będzie sądził żywych i umarłych, na Jego przyjście i Jego królestwo” (2 Tm 4,1).

Przy Jego przyjściu, począwszy od ciała pierwszego człowieka, którego Bóg ulepił z ziemi, aż po ciała wszystkich ludzi, które, ożywione duszą, kiedykolwiek zaczęły żyć, wszystkie zostaną wskrzeszone przez Tego, którego działaniem zostały stworzone.

Każdemu z tych ciał w zmartwychwstaniu zostanie przywrócona jego własna dusza, którą zaczęło posiadać w łonie matki, aby rozpocząć życie. W ten sposób podczas sądu sprawiedliwego Sędziego każda dusza otrzyma w swoim własnym ciele odpłatę: albo królestwo, albo karę, stosownie do tego, czy w tym ciele prowadziła w obecnym życiu życie dobre, czy złe.

Zły sposób życia zaczyna się od niewiary, która bierze początek z winy grzechu pierworodnego. Ktokolwiek rozpoczyna życie w tym stanie i kończy je, zanim zostanie uwolniony z jego więzów, ten — nawet gdyby dusza żyła w ciele tylko przez jeden dzień albo jedną godzinę — będzie musiał wraz z tym samym ciałem znosić niekończące się męki Gehenny.

Tam na wieki płonąć będzie diabeł wraz ze swoimi aniołami: ten, który pierwszy zgrzeszył i który nakłonił do grzechu pierwszych ludzi. Wraz z nim w ogniu wiecznym znajdą się również rozpustnicy, bałwochwalcy, cudzołożnicy, ludzie oddający się rozwiązłości, mężczyźni współżyjący z mężczyznami, złodzieje, chciwcy, pijacy, oszczercy, zdziercy oraz wszyscy, którzy pełnią uczynki ciała. O nich święty Apostoł mówi, że „królestwa Bożego nie odziedziczą” (Ga 5,21), jeżeli przed końcem tego życia nie zawrócą ze swoich złych dróg.

Każdego bowiem człowieka, który w tym świecie aż do końca trwa w upodobaniu do nieprawości i zatwardziałości serca, tak jak tutaj trzymała zgubna przyjemność płynąca z grzechów, tak bez końca trzymać będzie wieczna męka.

Fulgencjusz z Ruspe, O wierze do Piotra, 32-34

Punkty do medytacji

Pytanie o kształt ludzkiej natury, które w odpowiedzi mówi o naszej woli i wolności, siłą rzeczy prowadzi do reflekcji o sądzie Bożym. Przeczytaj uważnie tekst Fulgencjusza na temat ludzkiej kondycji i wiszącym nad nami sądzie Bożym: więcej w nim nadziei i ufności czy obawy i lęku?

Zostaw odpowiedź