Strona główna / Czytamy Ojców / Będę błogosławił Pana w każdym czasie!

Będę błogosławił Pana w każdym czasie!

Przeczytaliśmy pierwszą część Mowy 105 Augustyna, w której padło sporo ważnych słów na temat wiary, nadziei i miłości. O czym mówi biskup Hippony następnie?

Z pism Ojców

Dlatego właśnie Bóg miesza gorycz z ziemskim szczęściem, abyśmy szukali innego szczęścia, takiego, którego słodycz nie zwodzi. A świat nawet poprzez te gorycze próbuje odwrócić cię od tego, ku czemu wyciągasz się przed siebie, i skłonić, abyś obejrzał się wstecz. To właśnie z powodu tych goryczy, z powodu tych utrapień szemrzesz i mówisz: „Oto w czasach chrześcijańskich wszystko ginie!” Dlaczego tak krzyczysz? Bóg nie obiecał mi, że te rzeczy nie przeminą. Chrystus mi tego nie obiecał. Wieczny obiecał rzeczy wieczne. Jeśli uwierzę, z człowieka śmiertelnego stanę się wiecznym. Dlaczego tak krzyczysz, nieczysty świecie? Dlaczego krzyczysz? Dlaczego próbujesz odwrócić mnie od celu? Sam giniesz, a chcesz mnie zatrzymać. Co byś zrobił, gdybyś trwał na zawsze? Kogóż byś nie zwiódł swoją słodyczą, skoro nawet będąc gorzki, podstępnie podsuwasz mi swój pokarm? Jeśli mam nadzieję, jeśli mocno się jej trzymam, mojego jajka nie dosięgnie żądło skorpiona.

„Będę błogosławił Pana w każdym czasie, Jego chwała zawsze będzie na moich ustach” (Ps 34[33],2). Niech świat zaznaje pomyślności albo niech świat się wali — będę błogosławił Pana, który stworzył świat. Tak, będę Go błogosławił! Niech według ciała wiedzie mi się dobrze albo niech według ciała wiedzie mi się źle: „Będę błogosławił Pana w każdym czasie, Jego chwała zawsze będzie na moich ustach” (Ps 34[33],2). Jeśli bowiem błogosławię Boga, kiedy dobrze mi się wiedzie, a bluźnię, kiedy wiedzie mi się źle, wówczas dosięgło mnie żądło skorpiona. Ukłuty, obejrzałem się za siebie. Oby nigdy nam się to nie przydarzyło! „Pan dał, Pan zabrał; jak spodobało się Panu, tak się stało. Niech imię Pana będzie błogosławione” (Hi 1,21).

Augustyn z Hippony, Mowa 105, 6

Punkty do medytacji

Znakiem, że chrześcijanin żyje miłością, wiarą i nadzieją jest gotowość oddawania chwały i uwielbiania Boga zawsze: nie tylko wtedy, gdy wszystko układa się po naszej myśli, ale także – nie bez powodu Augustyn przywołuje w tym miejscu słowa z Księgi Hioba – wszystko się wali. Czy widzisz taki owoc chrześcijańskiej wiary w sobie? Czy jego brak przekuwasz w kołatanie do bram nieba o ten właśnie dar: dar nadziei mimo wszystko?

Zostaw odpowiedź