Strona główna / Czytamy Ojców / Podejmij pokutę, póki to ma sens

Podejmij pokutę, póki to ma sens

Kolejny fragment naszej lektury na wakacje: „O wierze do Piotra” Fulgencjusza z Ruspe porusza niezwykle ważny w życiu chrześcijańskim temat pokuty. Skoro nie ma człowieka, który nie popełnił grzechu, nie powinno być chrześcijanina, który nie podejmuje pokuty.

Z pism Ojców

Czas na zdobycie życia wiecznego Bóg dał ludziom jedynie w tym życiu. Tutaj też zechciał uczynić pokutę owocną. Pokuta jest zaś tutaj owocna dlatego, że człowiek może porzucić zło i zacząć dobrze żyć, a zmieniając nieprawą wolę, może zarazem zmienić swoje zasługi i uczynki oraz w bojaźni Bożej czynić to, co podoba się Bogu.

Kto nie uczyni tego w obecnym życiu, w przyszłym świecie będzie wprawdzie żałował swoich złych czynów, lecz nie znajdzie przebaczenia przed Bogiem. Będzie tam bowiem odczuwał ukłucie żalu, lecz nie będzie już możliwa żadna poprawa woli.

Pełny dostęp do treści na portalu mają zalogowani użytkownicy.

Zaloguj się lub Zarejestruj się

Zostaw odpowiedź